Podstawy obowiązku alimentacji w prawie niemieckim– cz. 1

Kwiecień 28, 2010

Zasadą jest, że po rozwodzie byli małżonkowie mają sami obowiązek zadbać o swoje utrzymanie ( Grundsatz der Eigenverantwortung ).

Prawo niemieckie przewiduje jednak sytuacje, w których mimo rozwodu wobec drugiego małżonka może przysługiwać roszczenie o utrzymanie. Dzieje się tak wyłącznie w przypadkach, gdy taka osoba nie jest sama w stanie ponosić kosztów utrzymania, zgodnie z przepisami BGB (niemieckiego kodeksu cywilnego).

Rozwiedziony małżonek może domagać się od drugiego alimentów z powodu opieki lub wychowywania wspólnego dziecka. Może ich żądać na co najmniej trzy lata od urodzin dziecka. Okres ten jednak przedłuża się tak długo, jak jest to słuszne ze względu na interes dziecka. Okres, w którym można domagać się alimentów przedłuża się również, jeśli jest to słuszne ze względu na opiekę nad dzieckiem, zarobkowanie w małżeństwie, jak i długość trwania małżeństwa.

Rozwiedziony małżonek może domagać się alimentów także dla siebie, jeśli w czasie rozwodu, zakończenia opieki lub wychowania wspólnego dziecka lub odpadnięcia innych przyczyn dla alimentacji (np. ze względu na chorobę), ze względu na wiek nie jest już zdolny do zarobkowania.

Kolejną przyczyną dla ustanowiena obowiązku alimentacji są choroba, kalectwo, jak i ułomność organizmu. Jeśli w czasie rozwodu, zakończenia opieki lub wychowania wspólnego dziecka, a także zakończenia edukacji lub przeszkolenia czy w momencie odpadnięcia przyczyn dla alimentacji w celu uniknięcia zbytniej różnicy w poziomie życia (Aufstockungsunterhalt), były małżonek nie jest zdolny do zarobkowania ze względu na wymienione już: chorobę, kalectwo czy jakąś ułomność organizmu, może on domagać się dla siebie alimentów.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Podstawy obowiązku alimentacji w prawie niemieckim – cz.2, Alimenty – zastosowanie prawa niemieckiego, Rozwód według prawa niemieckiego, Rozwód w Niemczech – przesłanki, Koszty rozwodu w Niemczech, Władza rodzicielska według prawa niemieckiego,Separacja w prawie niemieckim, Alimenty – zastosowanie prawa niemieckiego, Rozwód w Niemczech.

Reklamy

Zdolność do czynności prawnych według prawa niemieckiego

Kwiecień 25, 2010

Zdolność do czynności prawnych oznacza zdolność do dokonywania samemu ważnych czynności prawnych. Nie jest ona tym samym, co zdolność prawna. W tej materii pojawiają się ograniczenia ze względu na wiek czy budowę fizyczną.

Brak zdolności do czynności prawnych, jak wskazują paragrafy 104 oraz 105 BGB (niemieckiego kodeksu cywilnego) są:

  • dzieci do lat 7;
  • osoby w stanie upojenia alkoholowego;
  • osoby chore psychicznie, względnie osoby z zaburzeniami psychicznymi.

Czynności prawne, które zostały dokonane przez te osoby, są z mocy prawa (ex lege) nieważne- nie wiążą żadnej ze stron umowy.

Ograniczoną zdolność do czynności prawnych, na co wskazują paragrafy 107 oraz 110 BGB mają dzieci w wieku od 7 do 18 lat. Mogą one być stroną czynności prawnej bez zgody rodziców, jeśli spełnione będą nast. warunki:

  • jeśli są korzystne, ponieważ nie wiążą się ze świadczeniem wzajemnym, np. mogą otrzymać darowiznę;
  • nawet jeśli są niekorzystne dla dziecka, ale wartość umowy nie przekracza wysokości typowego kieszonkowego.

Jeśli oba wyjątki nie mają miejsca, czynność prawna wymaga dla swej ważności zgody rodziców. Jeśli taka nie zostanie udzielona, czynność prawna jest nieważna i nie wynikają z niej żadne roszczenia.

Pełną zdolność do czynności prawnych ma, wg prawa niemieckiego, osoba, która ukończyła 18 rok życia (o ile nie jest chora umysłowo).

Osobom, które uwierzyły w ważność oświadczenia woli złożonego przez osobę nieposiadającą zdolności do czynności prawnych, czy posiadającej taką, ale w stopniu ograniczonym, w żadnym wypadku nie przysługuje roszczenie odszkodowawcze.

Więcej na temat na temat umów w prawie niemieckim.


Proces cywilny w Niemczech – skarga i przedmiot sporu

Kwiecień 18, 2010

Postępowania w procesie cywilnym zaczyna się od wniesienia skargi, którego niezbędnym wymogiem co do zasady jest jej pisemna forma (§ 253 ZPO: „Die Erhebung der Klage erfolgt durch Zustellung eines Schriftsatzes”). Skarga może być również wniesiona ustnie do protokołu, ale tylko w postępowaniu administracyjnym.

Należy mieć na względzie, że jeszcze przed wniesieniem skargi, stronom może być zalecane powołanie komisji pojednawczej, dzięki której byłoby możliwe uniknięcie procesu. Dopiero jeśli jej prace okazałyby się bezowocne, można by wszcząć postępowanie sądowe. Sąd rozpocznie sprawę, jeśli powód uiści wymaganą opłatę.

Pozew składa się z wniosku i jego uzasadnienia, jak i określenia stron, sądu oraz przedmiotu sporu. W pozwie powinna się znaleźć informacja o wartości przedmiotu pozwu, jeśli to od niej zależy właściwość sądu. Ustawa reguluje dalsze wymagania formalne.

ZPO nie definiuje pojęcia przedmiotu sporu. Nie można go jednak rozumieć jako konkretnego przedmiotu czy określonej sumy pieniędzy, ale prawa, jakie wiąże się z tymi rzeczami, np. prawo własności jakiegoś przedmiotu, a nie sama rzecz.

W postępowaniu przed niemieckim sądem konieczna wydaje się pomoc niemieckiego prawnika.


Rozwód w Niemczech – przesłanki

Kwiecień 11, 2010

Małżeństwo jest w prawie niemieckim instytucją szczególnie ważną, o czym świadczy choćby fakt ujęcia jej w niemieckiej ustawie zasadniczej (Grundgesetz). Małżeństwo może być rozwiązane tylko poprzez śmierć, rozwód (Scheidung) czy unieważnienie (Aufhebung). Te dwie ostatnie możliwości wymagają wniesienie skargi (Gestaltungsklage) i orzeczenia sądu (Urteil).

Od czasu reformy w 1976r. obowiązki czy prawa do alimentacji nie zależą już od winy strony, która doprowadziła do rozpadu małżeństwa, ale od zdolności utrzymania się.

Przepisy dotyczące rozwodu znajdują się w kilku ustawach prawa niemieckiego. Są to m.in. Ehegesetz, BGB, ZPO. Odpowiednie posługiwanie się prawem rodzinnym i dobra jego znajomość są konieczne  w przypadku prowadzenia sprawy rozwodowej w Niemczech, choćby dlatego, żeby zwolnić się z kosztów rozwodu. Rozwód w Niemczech wiąże się również z licznymi korzyściami.

Podstawą do orzeczenia o rozpadzie małżeństwa jest spełnienie określonych przesłanek. Małżeństwo przestaje istnieć, jeśli nie ma wspólnego pożycia małżonków i niemożliwe jest jego przywrócenie. Wspólnota mieszkania rozpada się, jeśli małżonkowie we wspólnym mieszkaniu żyją de facto osobno. O rozpadzie orzeka się po stwierdzeniu zaistnienia warunków:

  • małżonkowie żyją osobno przez okres dłuższy niż rok i oboje zgadzają się na rozwód, lub zupełnie wykluczają możliwość pogodzenia;
  • po trzech latach separacji można orzec rozwód nawet wbrew woli jednego z małżonków.

Jeśli kontynuowanie małżeństwa byłoby niedopuszczalnie trudne dla jednego z małżonków, małżeństwo może zostać rozwiązane przed upływem okresu jednego roku oraz bez spełnienia wymogu zgody obu stron.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Zobacz również: Rozwód według prawa niemieckiego, Rozwód w Niemczech – przesłanki, Koszty rozwodu w Niemczech, Władza rodzicielska według prawa niemieckiego, Separacja w prawie niemieckim, Alimenty – zastosowanie prawa niemieckiego, Rozwód w Niemczech.


Odszkodowanie według prawa niemieckiego/ Entschädigung nach dem deutschen Recht

Kwiecień 4, 2010

Każda osoba, która została poszkodowana w wyniku czynu, który jest czynem bezprawnym, dokonanym przez instytucję publiczną w Niemczech, może mieć roszczenie wobec sprawcy. Dąży się tym samym do naprawienia szkód na zdrowiu czy szkód gospodarczych. Odszkodowania domagać się mogą również członkowie najbliższej rodziny. Prawo niemieckie przewiduje takie uregulowanie w specjalnej ustawie- Gesetz über die Entschädigung für Opfer von Gewalttaten.

Wniosek o przyznanie należy wnieść jak najszybciej po powstaniu zdarzenia, w którym doszło do powstania szkody. Nie trzeba czekać do momentu, kiedy organy państwowe rozpoczną postępowanie.

Roszczenie poszkodowanego, które w przypadku trwałego uszczerbku na zdrowiu może prowadzić do przyznania przez państwo niemieckie renty, zależne jest od powstania uszkodzenia cielesnego lub psychicznego. Przykładem takiej sytuacji mogą być nadużycia czy wyjątkowo brutalne aresztowanie przez niemiecką policję.

Przedmiot odszkodowania może zależeć od statusu pokrzywdzonego- inny przewidziany jest dla osób stale przebywających w Niemczech, a inny dla turysty, któremu przysługiwać może tylko jednorazowe świadczenie.

Mimo że postępowanie sądowe w tych sprawach jest darmowe, z powodu zawiłości procedur postępowania, zaleca się skorzystanie z pomocy niemieckiego prawnika. Jego skuteczność może bardzo wyraźnie przekładać się na wysokość przyznanego zadośćuczynienia.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin