Wymagania formalne umów – Formerfordernisse

Czerwiec 13, 2010

W prawie niemieckim, podobnie jak w polskim, generalna zasada mówi o wolności wyboru formy zawieranej umowy. Umowa nie musi być więc koniecznie zawarta w formie pisemnej, jak to się najczęściej kojarzy. Umowę można więc zawrzeć również podczas rozmowy, przez telefon, a nawet kupując produkt na aukcji internetowej.

Ważne, by umowa zawierała wyraźne oświadczenie woli, że strona zobowiązuje się do (nie)czynienia czegoś. Oświadczenie woli można jednak wyrazić w sposób konkludentny, tzn. domyślny, np. jeśli kupimy bilet parkingowy – będzie to wyraźne oświadczenie woli, że zamierzamy zawrzeć umowę z firmą zarządzającą strefą parkingową.

Ze względu na szerokie zastosowanie ogólnej zasady, przepisy wspominają co do zasady tylko o wyjątkach od niej. Takie umowy do swej ważności potrzebują jeszcze spełnienia wymagania co do formy, np. formy aktu notarialnego.

Forma aktu notarialnego, o której wspomina niemiecki kodeks cywilny (BGB) jest szczególną formą umów i cechuje ją bardzo wysoka wiarygodność. Przewiduje się ją m.in. w przypadku zakupu nieruchomości, a więc czynności prawnej, która w przypadku sporów o treść umowy, może wywoływać znaczące skutki prawne. Akt notarialny jest pełnym potwierdzeniem zawartego w nim oświadczenia woli stron. Jego oryginał pozostawia się u notariusza, natomiast w obrocie prawnym funkcjonują odpisy.

Niezachowanie wymogu co do formy powoduje nieskuteczność umowy i nie może ona wywoływać skutków prawnych. Niezachowanie przewidzianej prawem formy może jednak sprawić, że strona uzyska pewne roszczenia.

Niemieckie prawo kontraktowe – niemiecko-polskie umowy- deutsch polnische Verträge

Kontrola klauzul umowy w prawie niemieckim

Die allgemeine Geschäftsbedingungen (AGB) – ogólne warunki umów w prawie niemieckim

Prawnik niemiecki Andreas Martin – Kancelaria Prawna w Niemczech


Reklamy