Europejski nakaz aresztowania – Europäischer Haftbefehl

Lipiec 28, 2010

Europejski nakaz aresztowania – Europäischer Haftbefehl (EuHB) – jest to forma postępowania egzekucyjnego, którego podstawą jest prawo unijne („Decyzja ramowa Rady Unii Europejskiej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi”). Wydawany jest on przez sąd okręgowy właściwy miejscowo, na wniosek prokuratora.

Przewidziane są również sytuacje wyłączające możliwość zastosowania narzędzia, jakim jest ENA. Dzieje się tak m.in. wtedy, gdy chodzi o podejrzenie popełnienia przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności do roku.

Dość charakterystyczną cechą ENA jest to, że osoby przekazanej na podstawie ENA nie można ścigać ani wykonywać kar pozbawienia wolności za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę wydania przez sąd okręgowy tego nakazu. Prawo przewiduje jednak wyjątki od tej zasady.

Procedura związana z wydaniem zatrzymanego w tzw. państwie zatrzymania może trwać tylko do 11 dni, jeśli zatrzymany wyraża zgodę na ekstradycję do państwa wydania ENA. Jeśli nie wyraża on jednak zgody, proces ten może wydłużyć się do kilku tygodni, co jednak zostaje zaliczone na poczet ewentualnej kary pozbawienia wolności.

Zasada stanowi, że sądy państw członkowskich uznają swe orzeczenia. Istnieje jednak katalog przesłanek wyłączających konieczność wykonania ENA. Dzieje się tak, gdy np.:

– przestępstwo będące podstawą wydania ENA nie jest przestępstwem w państwie zatrzymania;

– jeżeli w państwie zatrzymania toczy się już postępowanie karne w przestępstwo, które było podstawą wydania ENA.

Instytucja Europejskiego Nakazu Aresztowania została wprowadzona w Polsce w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, ale już w 2006 roku Polska należała do ścisłej czołówki krajów stosujących ten instrument prawny. W

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Tymczasowe aresztowanie na podstawie prawa niemieckiego, Areszt w Niemczech.

Reklamy

Skutki prawne przedawnienia w prawie niemieckim– Rechtsfolgen der Verjährung

Lipiec 18, 2010

Niemiecki kodeks cywilny (BGB) w tytule poświęconym przedawnieniu przewiduje różnoraki skutki prawne, jakie wywołuje przedawnienie.

Według paragrafu 214 BGB, jeśli zobowiązanie zostało przedawnione, dłużnik nie jest zobowiązany do spełnienia świadczenia: „Nach Eintritt der Verjährung ist der Schuldner berechtigt, die Leistung zu verweigern.”

Jeśli jednak dłużnik spełnił świadczenie, mimo że było ono już przedawnione, nie może on żądać jego zwrotu, nawet jeśli nie wiedział, że świadczenie to było już przedawnione. To samo dotyczy przypadku umownego uznania świadczenia czy poręczenia majątkowego dłużnika. W interesie dłużnika jest więc pilnowanie terminów, ponieważ może to korzystnie wpłynąć na jego sytuację prawną.

Przedawnienie nie zawsze wyklucza potrącenia i dochodzenia prawa retencji. Z przedawnionym roszczeniem można potrącać, jeżeli w momencie, gdy roszczenie to jeszcze się nie przedawniło, istniała podstawa do takiego potrącenia.

Przedawnienie roszczenia, dla którego ustanowiono hipotekę, hipotekę morską lub prawo zastawu nie przeszkadza w zaspokojeniu wierzyciela z obciążonych przedmiotów.

Jeżeli dla zabezpieczenia roszczenia ustanowiono inne prawo, nie można domagać się jego zwrotu ze względu na przedawnienie roszczenia, którego spełnienie to prawo zabezpiecza. Wyjątkiem jest jednak sytuacja, gdy tym „zabezpieczającym” prawem jest prawo własności.

Wraz z przedawnieniem świadczenia głównego przedawniają się świadczenia uboczne (dodatkowe), również wtedy, jeśli przedawnieniu nie uległo samo świadczenie uboczne. Widać więc tu pełną zależność świadczenia dodatkowego od świadczenia głównego.

Odstąpienie od umowy z powodu niespełnionego lub niewłaściwie spełnionego świadczenia jest nieważne, jeśli roszczenie o świadczenie lub o świadczenie późniejsze jest przedawnione i dłużnik się na to przedawnienie powołuje.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Zobacz więcej: Przedawnienie w prawie niemieckim, Niemożliwość świadczenia, Unieważnienie umowy w prawie niemieckim.


Spółka komandytowa prawa niemieckiego (Kommanditgesellschaft – KG) cz.2

Lipiec 15, 2010

Spółka komandytowa może stać się podmiotem praw i obowiązków. Może ona również nabywać prawo własności (np. gruntu), a także inne prawa rzeczowe. Spółka komandytowa prawa niemieckiego ma możliwość występowania przed sądem zarówno jako powód jak i pozwany.

Istnieje kilka możliwości rozwiązania spółki komandytowej. Dzieje się tak, jeśli:

  • powstała ona na ściśle określony czas i czas ten upłynął;
  • jeśli o rozwiązaniu zdecydują jej wspólnicy;
  • w przypadku rozpoczęcia postępowania upadłościowego wobec majątku spółki;
  • w wyniku wyroku sądu.

Wspólnik odstępuje od spółki m.in.:

  • w wyniku śmierci komplementariusza. W przypadku śmierci komandytariusza, o ile umowa nie stanowi inaczej, kontynuuje się działalność spółki komandytowej;
  • w przypadku otwarcia postępowania wobec wspólnika;
  • w wyniku odstąpienia wspólnika;
  • jeśli zgromadzenie wspólników tak postanowi.

Charakterystyczną cechą niemieckiej spółki komandytowej jest to, że nie wszyscy wspólnicy odpowiadają za zobowiązania spółki całością swego majątku, lecz tylko komplementariusz. Istnieją jednak możliwości ograniczenia jego odpowiedzialności.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Zobacz więcej: Spółka komandytowa prawa niemieckiego ( Kommanditgesellschaft ) cz.1, Niemieckie prawo handlowe, niemieckie prawo gospodarcze, Założenie spółki akcyjnej w Niemczech, Założenie GmbH w Niemczech, Odpowiedzialność wspólników sp. zoo prawa niemieckiego.


Spółka komandytowa prawa niemieckiego (Kommanditgesellschaft – KG) cz.1

Lipiec 11, 2010

Spółka komandytowa jest spółką osobową, którą tworzą dwie lub więcej osób fizycznych albo prawnych i operują pod wspólną firmą. Jedna z osób musi w niej komandytariuszem (Kommanditist), a inna komplementariuszem (Komplementär).

Odpowiedzialność komandytariusza (-y) ograniczona jest do wysokości wkładu, jednak już komplementariusz odpowiada całym swym majątkiem.  W przypadku jeśli wkład ten nie spełnia swej roli, dopuszcza się osobistą odpowiedzialność komandytariusza (-y) do określonej sumy gwarancyjnej ( Haftsumme ). Wspólnicy odpowiadają za spółkę już od momentu podjęcia działalności, a nie dopiero od wpisu do rejestru.

Podstawa prawna dla spółki komandytowej znajduje się w większej części w niemieckiej Handlesgesetzbuch ( HGB ).

Kapitał własny spółki jest wnoszony przez wspólników w formie wkładu. Ustawa nie określa wysokości minimalnej wysokości tego wkładu. Każdy ze wspólników ma udział w łącznym majątku spółki.

Spółka komandytowa w Niemczech musi być wpisana do rejestru ( Handelsregister ), a wpis taki ma charakter deklaratoryjny (stwierdza tylko istnienie spółki), ponieważ sama spółka powstaje wcześniej. Ujęte w nim muszą być również wszelkie zmiany wspólników, firmy czy siedziby. Znajduje się w nim również informacja o sumie gwarancyjnej.

Co do zasady do prowadzenia działalności upoważniony i zobowiązany jest odpowiadający osobiście komplementariusz. Może on reprezentować spółkę samemu. Komandytariusz jest z założenia wyłączony z prowadzenia działalności i nie mają uprawnienia do reprezentowania spółki komandytowej prawa niemieckiego. Umowa może jednak przewidywać istnienie pewnych praw komandytariusza.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Zobacz więcej: Niemieckie prawo handlowe, niemieckie prawo gospodarcze, Założenie spółki akcyjnej w Niemczech, Założenie GmbH w Niemczech, Odpowiedzialność wspólników sp. zoo prawa niemieckiego.


Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego – Vollstreckungstitel

Lipiec 5, 2010

Tytuł wykonawczy jest prawnym wezwaniem do zapłaty czy też do określonego zachowania (np. wydania rzeczy), znoszenia czegoś czy zaniechania. To właśnie tytuł wykonawczy jest jednym z warunków dopuszczalności egzekucji przymusowej.

Najważniejszymi tytułami wykonawczymi są: wykonalne wyroki, postanowienia, nakazy czy ugody sądowe.

Tytuł wykonawczy musi ściśle określać strony, tzn. wierzyciela i dłużnika, treść, rodzaj oraz zakres świadczenia, którego tytuł dotyczy. Jeśli z tytułu nie wynikałoby jasno, do czego dłużnik jest zobowiązany, nie może on być podstawą egzekucji.

Dłużnik może wnosić przed sądem (przed Amtsgericht lub Landgericht) o to, że egzekucja nie przysługuje z określonego tytułu.

Podstaw prawnych wydania tytułu wykonawczego jest wiele. Zalicza się do nich m.in.: Zivilprozessordnung (ZPO), ustawy takie jak: Sozialgerichtsgesetz, Zwangsversteigerungsgesetz, czy rozporządzenia jak np. Insolvenzverordnung.

Egzekucja w Niemczech zagranicznego (np. polskiego ) tytułu wykonawczego, którego podstawą jest wyrok sądu, jest dopuszczalna tylko wtedy, jeśli wyraźnie przewiduje to ustawa niemiecka. Dzieje się tak tylko, gdy wyrok stał się wykonalny zgodnie z prawem państwa, w którym został wydany. Uznanie zagranicznego wyroku może być jednak wyłączone.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Postępowanie egzekucyjne w Niemczech, Zwłoka dłużnika, Niemożliwość świadczenia.