Kleingewerbe i kaufmännisches Betrieb

Czerwiec 21, 2012

W poprzednim poście wspomniano pewnej specyfice niemieckiego prawa gospodarczego, jaką jest rozróżnienie w przypadku osób fizycznych, formy „Kleingewerbe” i „kaufmännisches Betrieb„.

Kaufmännisches Betrieb musi zostać wprowadzony do rejestru przedsiębiorców (Handelsregister). Wobec jego działalności znajduje zasadniczo zastosowanie niemiecki kodeks spółek handlowych (Handelsgesetzbuch – HGB). Tzw. Kleingewerbe mogę natomiast być wpisane do wspomnianego rejestru, jednak nie mają takiego obowiązku. Po wpisaniu byłyby one jednak traktowane nieco odmiennie. Jeśli jednak nie korzystają z tej możliwości, wobec nich zastosowanie znajdują przepisy niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB), a nie HGB.

Jak jednak rozróżnić, czy ma się do czynienia z Kleingewerbe czy z kaufmännisches Betrieb? Pod uwagę bierze się m.in. obrót, liczbę pracowników, wysokość majątku przedsiębiorstwa, jak i np. liczbę oddziałów. Obrót w wysokości przekraczającej 250.000 euro rocznie zasadniczo przesądza o tym, że nie ma się do czynienia z małym przedsiębiorcą.

Kleingewerbe może być prowadzone przez jedną osobę fizyczną lub przez spółkę cywilną – Gesellschaft bürgerlichen Rechts (GbR). Natomiast kaufmännisches Betrieb to: Einzelkaufmann (e.K.), spółka jawna – die offene Handelsgesellschaft (oHG), spółka komandytowa – Kommanditgesellschaft (KG), a także spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – Gesellschaft mit beschränkter Haftung  (GmbH).

Reklamy

Forma prawna

Czerwiec 20, 2012

Przedsiębiorca, który chce w Niemczech prowadzić działalność gospodarczą, musi zastanowić się odpowiednio wcześnie nad właściwą formą prawną. Ma ona możliwość wyboru jednej z wielu  różnych, przewidzianych ustawą. Nie może jednak wymyślić swojej własnej, ani przyjąć formy mieszanej spośród tych, które określają przepisy prawa. Konstrukcje ustawowe mogą jednak podlegać pewnym zmianom i przez to być lepiej dopasowane do indywidualnych potrzeb.

Nawet jeśli przyszły przedsiębiorca orientuje się co do charakterystyki poszczególnych form prawnych, warto przy otwieraniu działalności w Niemczech zasięgnąć porad niemieckiego prawnika, który ma odpowiednią wiedzę i doświadczenie m.in. w temacie specyfiki rynku niemieckiego.

Wśród takich należy np. wymienić rozróżnienie pomiędzy „Kleingewerbe” a „kaufmännisches Betrieb„, odgrywąjce rolę w przypadku spółek osobowych, ale niedotyczące osób prawnych.


Obowiązek wpisu do Handelsregister

Czerwiec 16, 2012

Nie każdy przedsiębiorca w Niemczech jest zobowiązany do dokonania wpisu do Handelsregister. Właściciel jednoosobowego przedsiębiorstwa handlowego czy tzw. spółki BGB  (BGB- Gesellschaften) zasadniczo nie musi tego robić. Jednak gdy jego działalność spełnia pewne dodatkowe przesłanki, obowiązek taki może powstać i to bez względu na charakter wykonywanego zajęcia.

Do tych dodatkowych kryteriów zalicza się m.in.:

– obrót roczny – jeśli przekracza on kwotę 250.000 euro;

– wysokość wniesionego kapitału;

– rodzaj i ilość transakcji handlowych;

– korzystanie i zabezpieczenie kredytu;

– wielkość oraz właściwości obszaru prowadzenia działalności;

– liczba zatrudnionych pracowników;

– rodzaj prowadzonej księgowości.

Jeśli przedsiębiorca nie dokonuje wpisu do rejestru mimo ciążącego na nim obowiązku, sąd rejonowy (Amtsgericht) może nałożyć na niego karę pieniężną.

Jeżeli zaś nie jest on obowiązany, może tego jednak dokonać dobrowolnie. Jeśli taki przedsiębiorca złoży wniosek o wpis, wraz z wpisem do rejestru nabędzie on status prawny kupca. Spółka cywilna (Gesellschaft bürgerlichen Rechts) staje się spółką jawną (offene Handelsgesellschaft).


Handelsregister – rejestr przedsiębiorców w Niemczech

Czerwiec 14, 2012

Z wyjątkami określonymi w ustawie przedsiębiorcy w Niemczech każdej formy prawnej muszą zostać wpisani do rejestru (Handelsregister). Rejestr ten jest prowadzony przez sąd rejonowy (Amtsgericht), a jego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa obrotu prawnego.

Rejestr jest obsługiwany przez 2 wydziały:

A) dotyczący kupców rejestrowych  (e.K., e. Kfm., e. Kfr.) oraz spółkami osobowymi (OHG i KG);

B) przeznaczony dla spółek kapitałowych (GmbH oraz AG).

Poprzez notariusza zgłaszane są do rejestru wszelkie stosunki prawne przedsiębiorcy, które następnie sprawdzane są przez sąd rejestrowy, a kolejno wprowadzane do rejestru i publikowane w elektronicznej wersji „Bundesanzeiger„.

Podobnie jak w Polsce, również w Niemczech domniemuje się prawdziwości treści wpisu w rejestrze – rękojmia wiary publicznej wpisów do KRS. Znajdują się w nim wszelkie istotne informacje dotyczące czynności  doniosłych prawnie, które mogą być istotne dla partnera w interesach. Rejestr wymienia m.in. firmę przedsiębiorcy, nazwisko właściciela, względnie wspólnika odpowiadającego osobiście spółki osobowej, odpowiedzialność komandytariuszy, kapitał zakładowy sp. z o.o. (GmbH), udzielenie i wycofanie prokury, otwarcie postępowania upadłościowego, względnie zlikwidowanie przedsiębiorstwa.

Dostęp do Handelsregister jest  otwarty. Możliwe jest uzyskiwanie kopii z wpisu przez Internet, zaś za odpowiednią opłatą – również odpisu wpisu.


Scheinselbstständigkeit – pozorna działalność gospodarcza

Maj 28, 2012

Pozorna działalność gospodaracza występuje wtedy, jeśli ktoś fikcyjnie samodzielnie świadczy usługi lub wykonuje określone dzieło na rzecz jakiejś osoby, podczas gdy faktycznie  podstawą więzi stron jest stosunek pracy. Konsekwencje takiego stanu rzeczy odzwierciedlają się w sferze płatności  składek na ubezpieczenie  społeczne oraz  podatku od dochodu od osób fizycznych.

W Niemczech istnieje specjalna instytucja, której zadaniem jest sprawdzanie statusu osoby uważającej się za samodzielnego przedsiębiorcę – Die Clearingstelle der Deutschen Rentenversicherung Bund.

W czasie postępowania sprawdzania statusu ocenia się całą sytuację danej osoby. Istotnymi elementami są tu:  swoboda decydowania jako przedsiębiorcy, stopień ponoszonego ryzyka jak i szans na osiągnięcie zysku. Zanim organ niemiecki wyda jakiekolwiek rozstrzygnięcie w tej sprawie, daje uczestnikom postępowania możliwość wypowiedzenia się.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Odpowiedzialność członka zarządu niemieckiej sp. z o.o. za zobowiązania podatkowe (Umsatzsteuer, Lohnsteuer, Körperschaftsteuer) – cz.1.

Styczeń 30, 2012

Przy wykonywaniu obowiązków członek zarządu musi zachować należytą staranność: Sorgfalt eines ordentlichen Geschäftsmannes anwenden (§ 43 (1) GmbHG).

Członkowie zarządu, którzy nie dopełnili swoich obowiązków, zasadniczo odpowiadają solidarnie wobec spółki za powstałe szkody (§ 43 (2) GmbHG). Istnieją jednak wyjątki od tej zasady, np. w przypadku obowiązku podatkowego.

Członek zarządu, z ustawy uprawniony do reprezentowania spółki, obowiązany jest m.in. wypełniać ciążące na spółce obowiązki podatkowe (§ 34 AO) (roszczenia wynikające z podatkowego stosunku zobowiązaniowego określa § 37 AO). Jeśli nie spełnia on świadczenia w ogóle, czy też nie spełnia go prawidłowo (np. poprzez niedotrzymanie terminu), może za nie odpowiadać osobiście (§ 69 AO).

Odpowiedzialność według § 69 AO jest jednak zależna od istnienia dodatkowych przesłanek – ma miejsce wtedy, gdy do niewypełnienia czy też nienależytego wypełnienie obowiązku doszło w wyniku działania umyślnego lub rażąco niedbałego. Kolejną konieczną przesłanką takiej odpowiedzialności jest istnienie związku przyczynowo- skutkowego między działaniem członka zarządu a powstaniem szkody.

BFH za rażąco niedbałe działanie uważa np. nieodprowadzenie należnego podatku w ustawowo ustalonym terminie.

Jeśli w zarządzie spółki jest więcej niż jeden członek, co do zasady każdy z nich ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Rozwiązanie i likwidacja spółki europejskiej

Czerwiec 24, 2011

Postępowanie związane z m.in. rozwiązaniem, likwidacją czy niewypłacalnością podlega przepisom prawa państwa członkowskiego, w którym spółka (SE) ma statutową siedzibę.

Spółka może również istnieć ze względu na jej przekształcenie. Może ona zostać przekształcona w spółkę akcyjną, która będzie podlegać prawu państwa, w którym ma ona siedzibę statutową. Możliwość ta jest jednak nieco ograniczona. Przekształcenie jest możliwe dopiero po 2 latach od zarejestrowania SE lub po zatwierdzeniu 2 pierwszych rocznych sprawozdań finansowych spółki.

Wyróżnić można następujące etapy postępowania przekształceniowego:

1. przygotowanie planu przekształcenia oraz sprawozdania, które będzie je uzasadniać;
2. ogłoszenie tego planu;
3. biegły (jeden lub kilku) stwierdza, że spółka posiada majątek, którego wartość odpowiada co najmniej wysokości jej kapitału;
4. uchwała walnego zgromadzenia o przekształceniu SE.

Tekst powstał na podstawie książki: A. Kidyba  – Prawo handlowe.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/sp-ka-europejska-europaeische-gesellschaft/