Vorkaufsrecht – prawo pierwokupu wg prawa niemieckiego cz. 2.

Wrzesień 18, 2010

Odroczenie terminu płatności jest możliwe również w przypadku skorzystania z prawa pierwokupu. Muszą jednak zostać spełnione następujące warunki: a) prolongacja terminu płatności była przewidziana w umowie między sprzedającym a osobą trzecią; b) uprawniony do skorzystania z prawa pierwokupu złoży zabezpieczenie w wysokości odroczonej kwoty.

Zobowiązany (sprzedający) ma względem uprawnionego obowiązek udzielenia informacji dot. treści zawartej z osobą trzecią umowy. Może tego dokonać również osoba trzecia.

Prawo niemieckie przewiduje ograniczenie okresu, w którym można skorzystać z prawa pierwokupu. I tak, w przypadku gruntów jest to okres dwumiesięczny, a jego bieg rozpoczyna się z momentem otrzymania informacji o zawarciu umowy pomiędzy sprzedającym a osobą trzecią. Okres ten ulega skróceniu do jednego tygodnia w pozostałych przypadkach. Jeśli na wykonanie prawa istnieje już ustalony termin, to stosuje się go w miejsce terminu ustawowego.

Ustawa niemiecka mówi, że w razie wątpliwości prawo pierwokupu nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy chodzi o pierwokup, który wynika ze względu na przyszłe dziedzicznie ustawowe.

Prawa pierwokupu nie stosuje się również wtedy, gdy sprzedaż wynika z postępowania egzekucyjnego lub gdy chodzi o sprzedaż masy upadłościowej.

Prawo pierwokupu jest co do zasady niezbywalne i nie przechodzi na dziedziczących po uprawnionym do skorzystania z prawa pierwokupu, o ile nie postanowiono inaczej. Jeśli prawo to jest jednak ograniczone do określonego czasu, to w razie wątpliwości jest ono dziedziczne.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Vorkaufsrecht – prawo pierwokupu wg prawa niemieckiego – cz.1., Umowa kupna według prawa niemieckiego

Reklamy

Egzekucja z wierzytelności

Wrzesień 12, 2010

Egzekucja z wierzytelności należy do bardzo skutecznego sposobu odzyskania swoich należności. Dzieje się tak między innymi dlatego, że dłużnik nie będzie ostrzeżony o przeprowadzanej egzekucji, a przez nie będzie mieć czasu na to, by jak w przypadku egzekucji z ruchomości, próbować ukryć swój majątek.

Organem, który uczestniczy w postępowaniu z wierzytelności jest sąd (Vollstreckungsgericht). Sąd wydaje niezbędnego ku temu postanowienie, natomiast przekazaniem wierzytelności zajmuje się już komornik. Postanowienie to nie musi być dostarczone dłużnikowi, żeby było skuteczne. Istnieje możliwość wcześniejszego doręczenia go np. bankowi dłużnika i wyegzekwowanie niezbędnej kwoty, a dopiero później doręczenia go dłużnikowi. Dzieje się tak ze względu na praktykę, która pokazuje, że dłużnik mógłby wypłacić wcześniej swoje środki.

Praktyka wskazuje, że jeśli uda się wyegzekwować od dłużnika należną sumę, kwotę własnego roszczenia należy powiększyć o pewne dodatkowe roszczenia, jak np. odsetki czy koszty postępowania egzekucyjnego. Zyskuje się przez to pewność pokrycia wszystkich wydatków i zwrotu egzekwowanej sumy, a nadwyżka może zostać zwrócona dłużnikowi.

Dłużnik ma obowiązek udzielania wierzycielowi wszelkich informacji jak i dokumentów dotyczących wierzytelności. Niespełnienie tego obowiązku może skutkować karą grzywny, odsetkami oraz nakazem aresztu, a w przypadku dokumentów nawet użyciem siły przez uprawnione do tego organy.

Za pomocą sądu wierzyciel może domagać się uzupełnienia dokumentów, jeśli te wydają się być niepełne.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Egzekucja w prawie niemieckim cz. 1 , Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2, Ugoda- jak uniknąć postępowania egzekucyjnego, Postępowanie egzekucyjne w Niemczech, Zwłoka dłużnika, Niemożliwość świadczenia, Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego.

Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.

Umowa kupna według prawa niemieckiego – cz. 1.

Wrzesień 7, 2010

Stronami umowy kupna są sprzedający oraz kupujący. Sprzedawca zobowiązuje się poprzez umowę do przekazania rzeczy jak i przeniesienia jej własności. Rzecz ta musi być pozbawiona wad fizycznych lub prawnych. Kupujący jest obowiązany do zapłacenia umownej ceny oraz odbioru przedmiotu umowy.

Niemiecki kodeks cywilny określa również stan przedmiotu, który jest pozbawiony wad fizycznych: Przedmiot jest pozbawiony tych wad, jeśli w momencie przekazania rzeczy ma ona umówione właściwości. Jeśli właściwości te nie są określone przez strony, uważa się, że rzecz jest pozbawiona tych wad, jeśli nadaje się ona do założonego w umowie użycia lub jeśli nadaje się ona do zwyczajowego użycia i posiada właściwości, które są typowe dla rzeczy danego rodzaju i których to właściwości kupujący oczekiwał.

Właściwości te określa się również przez to, czego kupujący oczekiwał wskutek publicznych wypowiedzi sprzedawcy czy producenta, w szczególności w reklamie, chyba że sprzedawca nie znał treści tych wypowiedzi, lub nie musiał wiedzieć, że w momencie zawierania umowy kupna zostały one zmienione lub też wypowiedzi te nie mogły wpłynąć na decyzję o kupnie.

Ustawa określa, że wada fizyczna przedmiotu umowy występuje również wtedy, gdy sprzedawca dostarczył inną rzecz lub rzecz właściwą, ale w mniejszej ilości. BGB przewiduje również inne przypadki „Sachmangel”.

Przedmiot umowy jest wolny od wad prawnych, jeśli osoba trzecia ze względu na ten przedmiot wobec kupującego nie nabywa żadnych praw, lub tylko te prawa, które zostały wymienione w umowie między kupującym a sprzedającym. Wadą prawną jest również wpis do księgi wieczystej prawa, które nie istnieje, np. hipoteka, której nigdy nie było.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Umowa kupna według prawa niemieckiego – cz. 2


Ugoda – jak uniknąć postępowania egzekucyjnego

Sierpień 31, 2010
Ugoda jest dobrym sposobem,
by uniknąć często przeciągającego się (ze względu na postępowanie dowodowe) i kosztownego procesu. Zawarcie ugody jest też zalecane wtedy, gdy wynik procesu jest trudny do przewidzenia dla obu stron. Wiąże się to jednak z rezygnacja z części swoich roszczeń i rezygnacją z obciążenia dłużnika kosztami postępowania (koszt zawarcia ugody ponosi w połowie sam wierzyciel).
Ugodę można zawrzeć w postępowaniu procesowym (przed sądem) oraz w postępowaniu pozaprocesowym. W tym drugim przypadku będzie więc chodzić o nową umowę między dłużnikiem a wierzycielem. Istnieje również możliwość zawarcia ugody adwokackiej, która musi zostać podpisana przez strony, ich pełnomocników i potwierdzona przez sąd lub notariusza. Pociąga ona za soba takie same skutki prawne jak prawomocny wyrok sądu.
Ugoda może być zawarta również przez strony prywatnie, a nastepnie przedstawiona przez niemieckich adwokatów stron w sądzie.
Prawo niemieckie przewiduje mozliwosc zawarcia ugody z zastrzeżeniem prawa do jej unieważnienia w określonym terminie. Jest to dobry sposób na to, by zyskać więcej czasu na dogłębną analizę zawartej ugody. Może się przecież zdarzyć, że zawiera się ją w pewnym stresie, pośpiechu itd. Jeśli strona ugody skorzystałaby z takiej możliwości, ugodę traktuje się jako niebyłą i obie strony wracają do stanu wyjścia, czyli sprzed zawarcia ugody.
Ugoda ma wiele zalet, poniewaz pozwala na szybsze odzyskanie wierzytelnosci, unikniecie dlugotrwalego i kosztownego procesu oraz pewnie na lepsze relacje miedzy wierzycielem a dluznikiem juz po zakonczeniu sporu. Niezmiernie wazne jest jednak, by podczas jej zawierania, jak i w calym postepowaniu korzystac z uslug niemieckiego adwokata, który zna meandry prawa niemieckiego.
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin
Dowiedz się więcej: Egzekucja w prawie niemieckim cz. 1 , Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2, Ugoda- jak uniknąć postępowania egzekucyjnego, Postępowanie egzekucyjne w Niemczech, Zwłoka dłużnika, Niemożliwość świadczenia, Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego.
Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.

Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2.

Sierpień 24, 2010
Nie zawsze praca komornika niemieckiego wygląda tak, jakby wierzyciel tego oczekiwał. Może się zdarzyć, ze komornik nie będzie pracować wystarczająco efektywnie, czy też oddali wniosek o zajęcie majątku dłużnika. Prawo niemieckie daje w takim przypadku wierzycielowi możliwość skorzystania ze środka odwoławczego, który to składa się w sądzie. Taka sama możliwość przysługuje dłużnikowi, który twierdzi, ze komornik nieodpowiednio działał w czasie egzekucji. W obu przypadkach to sąd będzie decydować o jakości pracy komornika.
W przypadku egzekucji z wierzytelności, przeprowadzanej przez sąd, dłużnikowi również przysługuje środek odwoławczy, rozpatrywany przez sędziego. Od decyzji sędziego można też odwołać się do sądu wyższej instancji – Landgericht. Możliwości obrony własnych interesów nie został pozbawiony równiez wierzyciel – od decyzji korzystnej dla dłużnika może sie on kolejno odwołać do sadów wyższej instancji i ma na to dwa tygodnie od momentu doręczenia decyzji. Warto zaznaczyć, ze jeśli sąd przyzna wtedy wierzycielowi rację, nie oznacza to, że „wraca sie” do pierwotnej decyzji. Konieczne jest spowodowanie nowego zajęcia.
W Niemczech istnieje instytucja aresztu rzeczowego, który nie służy zaspokajaniu roszczeń wierzyciela, lecz stanowi zabezpieczenie zaspokojenia tych roszczeń. Polega on na tym, że wierzyciel może wystąpić do sądu o wydanie nakazu na ruchomości i nieruchomości dłużnika. Uprzedza tu swoje wystąpienie ze skargą o zapłatę, a może uprzedzić również sam termin płatności. Jest to szczególna sytuacja, kiedy wydaje się oczywistym, że dłużnik będzie unikać spłaty długu, np. kiedy ukrywa swój majątek poprzez przeniesienie go na inne osoby. Sąd ma możliwość wydania nakazu aresztu, kiedy wierzyciel uwiarygodni swoje roszczenia i obawy przed uniknięciem zapłaty. Wniosek o areszt rzeczowy należy złożyć w sądzie. Jeśli sąd wyda nakaz aresztu, dłużnikowi pozostaje skorzystanie z możliwości odwołania się od niego dzięki złożeniu sprzeciwu (Widerspruch).
Areszt jest przeprowadzany zgodnie z zasadami postępowania egzekucyjnego. Jeżeli nakaz aresztu dotyczy tej samej osoby, której dotyczy egzekucja, nakaz ten nie musi zawierać klauzuli wykonalności.
Koszty postępowania, egzekwowane razem z wierzytelnością, ponosi dłużnik. Jesli wnioskodawca (wierzyciel) ma swoją siedzibę poza granicami Niemiec, może się zdarzyć, że komornik będzie domagać się od niego zaliczki na poczet kosztów postępowania. Koszty sądowe postępowania egzekucyjnego nie zależą od wartości egzekwowanej kwoty, lecz inaczej jest w przypadku kosztów adwokackich. Koszty komornika są uregulowane ustawą, ale jednak wpływa na nie fakt, czy egzekucja była udana czy nie.

Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.


Egzekucja w prawie niemieckim – cz. 1

Sierpień 16, 2010
Postępowanie egzekucyjne w Niemczech rozpoczyna się od uzyskania prawomocnego wyroku niemieckiego sądu. Jest to dopiero początek często bardzo długotrwałego i trudnego procesu. Dłużnik niemiecki, podobnie jak polski, hiszpański czy szwedzki, zazwyczaj nie chce płacić, co sprawia, że konieczna może okazać się pomoc nie tylko niemieckiego prawnika, ale i komornika.
W Niemczech najczęściej dokonuje się egzekucji z ruchomości. Dość często nie jest to najbardziej efektywny sposób, ponieważ daje on dłużnikowi możliwość unikania zapłaty. Komornik, który nie uzyskał nakazu rewizji pomieszczenia (mieszkania czy siedziby firmy) (a ze względu na brak podstawy nie może go uzyskać przed pierwsza wizytą), może nie zostać do niego wpuszczony. Dłużnik często wykorzystuje okres czasu konieczny do załatwienia takiego nakazu na wyniesienie z pomieszczenia wszelkich kosztowności.
Prawo niemieckie przewiduje pewien katalog rzeczy (unpfändbare Sachen), które nie mogą podlegać postępowaniu egzekucyjnemu. Są to m.in. ubrania, sprzęt AGD, krowa mleczna, dwie świnie, kozy, owce, jak i przedmioty niezbędne do wykonywania pracy zarobkowej. Katalog ten jest szerszy.
Egzekucja może być też egzekucją z wierzytelności, w przypadku której zajmuje się np. rachunki bankowe czy wynagrodzenie za pracę. Ta forma jest skuteczniejsza od egzekucji z ruchomości, ale nie jest pozbawiona wad. Egzekucja z nieruchomości charakteryzuje się tym, ze jest dość długotrwała, ale w miarę pewna. Prawo niemieckie dopuszcza prowadzenie wszystkich trzech typów egzekucji jednocześnie.
Wyrok, który posiada klauzulę wykonalności, musi zostać dostarczony dłużnikowi, a jesli ten posiada niemieckiego adwokata, temu pełnomocnikowi. Nie ma obowiązku doręczania wyroku do oficjalnego miejsca zamieszkania dłużnika – można go doręczyć dłużnikowi w każdym miejscu, w którym sie on znajduje, ale tylko na terenie RFN. Jeśli dłużnik ukrywa sie, prawo niemieckie przewiduje możliwość doręczenia zastępczego.
Prawo niemieckie określa zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do dokonania egzekucji. Nie jest możliwe wykonanie jej na własną rękę, np. korzystajac z pomocy bandy osiłków. Egzekucją w Niemczech zajmują się komornicy sądowi (Gerichtsvollzieher) lub komornicy urzędowi (Vollziehungsbeamte). Egzekucję z wierzytelnosci lub nieruchomości prowadzą odpowiednie sądy egzekucyjne (Vollstreckungsgericht), działające przy Amtsgericht, natomiast egzekucję hipoteczną przeprowadzają Urzędy Ksiąg Wieczystych (Grundbuchamt).
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin


Dowiedz się więcej: Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2, Ugoda- jak uniknąć postępowania egzekucyjnego, Postępowanie egzekucyjne w NiemczechZwłoka dłużnikaNiemożliwość świadczenia, Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego.

Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.

Wynagrodzenie za pracę w Niemczech (Arbeitsentgelt / Vergütung) cz. 1

Sierpień 15, 2010

Wynagrodzenie za pracę jest świadczeniem, które co do zasady ma postać pieniężną. Jego podstawą jest umowa o pracę, jaką pracodawca zawarł z pracownikiem.

Wysokość wynagrodzenia jest zgodnie z zasadą swobody umów przedmiotem negocjacji między stronami- pracodawcą i pracownikiem. W Niemczech nie istnieje, znana w innych krajach, pensja minimalna ( Mindestlohn ). Prawo niemieckie dostrzega jednak znaczące dysproporcje sił stron umowy o pracę (np. dużej firmy jako pracodawcy). Aby uniknąć sytuacji, w których pracownik otrzymywałby wyjątkowo niskie wynagrodzenie, wprowadzone zostały pewne uregulowania:

– przykładowo, jeśli umowa przewiduje wynagrodzenie pewnej osoby o 1/3 i więcej niższe od powszechnie przyjętego wynagrodzenia za taką pracę, uznaje się, że umowa ta jest sprzeczna ze zwyczajem (sittenwidrig) i przez to nieważna.

– jeśli umowa w ogóle nie wspomina o wysokości wynagrodzenia, to określa się je na podstawie przepisów wspomnianych w niemieckim kodeksie cywilnym (BGB), albo na podstawie zwyczajowego wynagrodzenia za daną pracę.

W Niemczech coraz dużą wagę przywiązuje się do tego, by wysokość wynagrodzenia nie zależała od płci pracownika. Zakaz dyskryminacji nie zawsze funkcjonuje jednak najlepiej, ponieważ wciąż w wielu branżach to mężczyźni są lepiej opłacani. Sytuacja taka ma częściej miejsce w tzw. starych landach i w tzw. męskich branżach.

Do podstawowej sumy wynagrodzenia mogą również być doliczone różnego rodzaju prowizje czy też dodatki, np. na święta lub urlop. Pensja w Niemczech może się różnić np. ze względu na dzień pracy (niedziele, dni wolne), jak i porę (wyższe wynagrodzenie za pracę w nocy). Pracownik może otrzymywać premie za określone osiągnięcia w pracy.

Niemieckie prawo pracy jest dość złożoną materią, co wykorzystują niemieccy pracodawcy. Zdarza się, że polski pracownik nie jest odpowiednio wysoko opłacany, a także nie są mu wypłacane należne środki za urlop. W takich sytuacjach zdecydowanie warto skorzystać z pomocy niemieckiego prawnika, który wywrze na pracodawcy odpowiednią presję.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Wynagrodzenie za pracę w Niemczech cz.2., Niemieckie prawo pracy – zagadnienia, wstępne, Niemieckie prawo pracy.