Handlungsvollmacht (HV) in Deutschland

Październik 18, 2010

To pełnomocnictwo, którego przedsiębiorca lub prokurent udziela innej osobie. Jest ono jednak bardziej zawężone niż prokura i w zasadzie często może dotyczyć dokonania tylko jednej czynności prawnej.

Pełnomocnictwo to nie ma jednak tak bezpiecznego charakteru jak prokura. Nie istnieje przecież konieczność wpisu do rejestru handlowego (Handelsregister).

Zakres pełnomocnictwa w zasadzie reguluje §54 HGB.  Wprowadza on również pewne ustawowe ograniczenia reprezentacji: do sprzedaży lub obciążenia gruntów, zawarcia zobowiązania przemiennego, zaciągnięcia pożyczki i prowadzenia procesu pełnomocnik będzie upoważniony tylko wtedy, jeśli w pełnomocnictwie będzie to wyraźnie zaznaczone. Wyłącza się więc czynności, których nie da się zaliczyć do tych zwyczajnych. W przeciwieństwie do prokury, osoba udzielająca pełnomocnictwo ma jednak możliwość swobodnego kształtowania zakresu pełnomocnictwa.

Ze względu na swoje bardziej ograniczone skutki prawne, pełnomocnictwo to, inaczej niż prokura, aby zostać udzielone przez osobę małoletnią, nie wymaga zgody niemieckiego sądu rodzinnego.

§56 HGB stanowi, że osoba, która jest zatrudniona w sklepie, uchodzi za tą, która jest uprawniona do sprzedaży i przyjęcia (zapłaty) za rzeczy, którymi w tym miejscu zwyczajowo się handluje.

Pełnomocnik, jak wskazuje prawo niemieckie, nie może bez zgody osoby udzielającej jej pełnomocnictwa, udzielać go nikomu innemu: „Der Handlungsbevollmächtigte kann ohne Zustimmung des Inhabers des Handelsgeschäfts seine Handlungsvollmacht auf einen anderen nicht übertragen.“

 

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

 

Dowiedz się więcej: Prokura w Niemczech – cz.1.Spółka jawna – cz. 1., Spółka cywilna w Niemczech – cz. 1Spółka cywilna w Niemczech – Gesellschaft bürgerlichen Rechts – cz. 2Spółka cywilna w Niemczech – Gesellschaft bürgerlichen Rechts – cz. 3Rękojmia (poręczenie) – Bürgschaft – cz. 2.Niemieckie prawo umówEgzekucja z wierzytelności,Wymagania formalne umów – FormerfordernisseProces cywilny w NiemczechKontrola klauzul umowy w prawie niemieckimZdolność do czynności prawnychOgólne warunki umówPrawo pierwokupu – Vorkaufsrecht.

Reklamy

Rękojmia (poręczenie) – Bürgschaft – cz. 1.

Wrzesień 26, 2010

Poprzez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela osoby trzeciej do wypełnienia zobowiązania. Poręczenie może dotyczyć zobowiązania przyszłego (zależnego od upływu określonego czasu) jak i warunkowego (zależnego od pewnego warunku).

Ważność umowy rękojmi wymaga formy pisemnej, przy czym prawo niemieckie (a konkretnie BGB) wyklucza formę elektroniczną. Jeśli jednak poręczyciel spełni świadczenie, mimo niezachowania wymaganej formy umowy (np. gdy zawarto ją w formie ustnej), nie będzie to wpływać negatywnie na ważność umowy – będzie się liczyć fakt prawidłowego spełnienia świadczenia.

Jaka jest wysokość poręczenia? W jakim stopniu poręczyciel odpowiada za zobowiązanie (np. kredyt zaciągnięty w niemieckim banku przez dłużnika)? BGB stanowi, że „Für die Verpflichtung des Bürgen ist der jeweilige Bestand der Hauptverbindlichkeit maßgebend“, tzn. że decydujący jest tu obowiązujący w danym okresie stan głównej wierzytelności. Zasada ta dotyczy również sytuacji, jeśli stan głównej wierzytelności ulegnie zmnianie, np. ze względu na zwłokę dłużnika.

Poręczyciel nie odpowiada jednak za zobowiązania dłużnika, które ten podjął już po przejęciu rękojmi. Musi jednak odpowiadać wobec wierzyciela za koszty wypowiedzenia i dochodzenia praw.

Poręczycielowi przysługuje prawo dłużnika do sprzeciwu i nie traci go nawet wtedy, jeśli dłużnik z tego prawa by zrezygnował.

Jeśli zaś dłużnik umrze, poręczyciel nie może się powołać na to, że spadkobierca dłużnika odpowiada za zobowiązania dłużnika tylko w sposób ograniczony. Byłoby to dla niego dość wygodne, jednak takie prawo mu nie przysługuje. Kiedy dłużnik żył, poręczyciel zobowiązał się przecież do rękojmi całego świadczenia.

Prawo niemieckie przewiduje również możliwość wspólnego odpowiadania za ten sam dług (Mitbürgschaft). W takiej sytuacji odpowiadają oni jak dłużnicy solidarni, mimo że nie musieli wspólnie przejmować poręczenia.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Rękojmia (poręczenie) – Bürgschaft – cz. 2., Niemieckie prawo umów, Egzekucja z wierzytelności, Wymagania formalne umów – Formerfordernisse, Proces cywilny w Niemczech, Kontrola klauzul umowy w prawie niemieckim, Zdolność do czynności prawnych, Ogólne warunki umów, Prawo pierwokupu – Vorkaufsrecht.


Vorkaufsrecht – prawo pierwokupu wg prawa niemieckiego cz. 2.

Wrzesień 18, 2010

Odroczenie terminu płatności jest możliwe również w przypadku skorzystania z prawa pierwokupu. Muszą jednak zostać spełnione następujące warunki: a) prolongacja terminu płatności była przewidziana w umowie między sprzedającym a osobą trzecią; b) uprawniony do skorzystania z prawa pierwokupu złoży zabezpieczenie w wysokości odroczonej kwoty.

Zobowiązany (sprzedający) ma względem uprawnionego obowiązek udzielenia informacji dot. treści zawartej z osobą trzecią umowy. Może tego dokonać również osoba trzecia.

Prawo niemieckie przewiduje ograniczenie okresu, w którym można skorzystać z prawa pierwokupu. I tak, w przypadku gruntów jest to okres dwumiesięczny, a jego bieg rozpoczyna się z momentem otrzymania informacji o zawarciu umowy pomiędzy sprzedającym a osobą trzecią. Okres ten ulega skróceniu do jednego tygodnia w pozostałych przypadkach. Jeśli na wykonanie prawa istnieje już ustalony termin, to stosuje się go w miejsce terminu ustawowego.

Ustawa niemiecka mówi, że w razie wątpliwości prawo pierwokupu nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy chodzi o pierwokup, który wynika ze względu na przyszłe dziedzicznie ustawowe.

Prawa pierwokupu nie stosuje się również wtedy, gdy sprzedaż wynika z postępowania egzekucyjnego lub gdy chodzi o sprzedaż masy upadłościowej.

Prawo pierwokupu jest co do zasady niezbywalne i nie przechodzi na dziedziczących po uprawnionym do skorzystania z prawa pierwokupu, o ile nie postanowiono inaczej. Jeśli prawo to jest jednak ograniczone do określonego czasu, to w razie wątpliwości jest ono dziedziczne.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Vorkaufsrecht – prawo pierwokupu wg prawa niemieckiego – cz.1., Umowa kupna według prawa niemieckiego


Egzekucja z wierzytelności

Wrzesień 12, 2010

Egzekucja z wierzytelności należy do bardzo skutecznego sposobu odzyskania swoich należności. Dzieje się tak między innymi dlatego, że dłużnik nie będzie ostrzeżony o przeprowadzanej egzekucji, a przez nie będzie mieć czasu na to, by jak w przypadku egzekucji z ruchomości, próbować ukryć swój majątek.

Organem, który uczestniczy w postępowaniu z wierzytelności jest sąd (Vollstreckungsgericht). Sąd wydaje niezbędnego ku temu postanowienie, natomiast przekazaniem wierzytelności zajmuje się już komornik. Postanowienie to nie musi być dostarczone dłużnikowi, żeby było skuteczne. Istnieje możliwość wcześniejszego doręczenia go np. bankowi dłużnika i wyegzekwowanie niezbędnej kwoty, a dopiero później doręczenia go dłużnikowi. Dzieje się tak ze względu na praktykę, która pokazuje, że dłużnik mógłby wypłacić wcześniej swoje środki.

Praktyka wskazuje, że jeśli uda się wyegzekwować od dłużnika należną sumę, kwotę własnego roszczenia należy powiększyć o pewne dodatkowe roszczenia, jak np. odsetki czy koszty postępowania egzekucyjnego. Zyskuje się przez to pewność pokrycia wszystkich wydatków i zwrotu egzekwowanej sumy, a nadwyżka może zostać zwrócona dłużnikowi.

Dłużnik ma obowiązek udzielania wierzycielowi wszelkich informacji jak i dokumentów dotyczących wierzytelności. Niespełnienie tego obowiązku może skutkować karą grzywny, odsetkami oraz nakazem aresztu, a w przypadku dokumentów nawet użyciem siły przez uprawnione do tego organy.

Za pomocą sądu wierzyciel może domagać się uzupełnienia dokumentów, jeśli te wydają się być niepełne.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Egzekucja w prawie niemieckim cz. 1 , Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2, Ugoda- jak uniknąć postępowania egzekucyjnego, Postępowanie egzekucyjne w Niemczech, Zwłoka dłużnika, Niemożliwość świadczenia, Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego.

Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.

Egzekucja w prawie niemieckim – cz. 1

Sierpień 16, 2010
Postępowanie egzekucyjne w Niemczech rozpoczyna się od uzyskania prawomocnego wyroku niemieckiego sądu. Jest to dopiero początek często bardzo długotrwałego i trudnego procesu. Dłużnik niemiecki, podobnie jak polski, hiszpański czy szwedzki, zazwyczaj nie chce płacić, co sprawia, że konieczna może okazać się pomoc nie tylko niemieckiego prawnika, ale i komornika.
W Niemczech najczęściej dokonuje się egzekucji z ruchomości. Dość często nie jest to najbardziej efektywny sposób, ponieważ daje on dłużnikowi możliwość unikania zapłaty. Komornik, który nie uzyskał nakazu rewizji pomieszczenia (mieszkania czy siedziby firmy) (a ze względu na brak podstawy nie może go uzyskać przed pierwsza wizytą), może nie zostać do niego wpuszczony. Dłużnik często wykorzystuje okres czasu konieczny do załatwienia takiego nakazu na wyniesienie z pomieszczenia wszelkich kosztowności.
Prawo niemieckie przewiduje pewien katalog rzeczy (unpfändbare Sachen), które nie mogą podlegać postępowaniu egzekucyjnemu. Są to m.in. ubrania, sprzęt AGD, krowa mleczna, dwie świnie, kozy, owce, jak i przedmioty niezbędne do wykonywania pracy zarobkowej. Katalog ten jest szerszy.
Egzekucja może być też egzekucją z wierzytelności, w przypadku której zajmuje się np. rachunki bankowe czy wynagrodzenie za pracę. Ta forma jest skuteczniejsza od egzekucji z ruchomości, ale nie jest pozbawiona wad. Egzekucja z nieruchomości charakteryzuje się tym, ze jest dość długotrwała, ale w miarę pewna. Prawo niemieckie dopuszcza prowadzenie wszystkich trzech typów egzekucji jednocześnie.
Wyrok, który posiada klauzulę wykonalności, musi zostać dostarczony dłużnikowi, a jesli ten posiada niemieckiego adwokata, temu pełnomocnikowi. Nie ma obowiązku doręczania wyroku do oficjalnego miejsca zamieszkania dłużnika – można go doręczyć dłużnikowi w każdym miejscu, w którym sie on znajduje, ale tylko na terenie RFN. Jeśli dłużnik ukrywa sie, prawo niemieckie przewiduje możliwość doręczenia zastępczego.
Prawo niemieckie określa zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do dokonania egzekucji. Nie jest możliwe wykonanie jej na własną rękę, np. korzystajac z pomocy bandy osiłków. Egzekucją w Niemczech zajmują się komornicy sądowi (Gerichtsvollzieher) lub komornicy urzędowi (Vollziehungsbeamte). Egzekucję z wierzytelnosci lub nieruchomości prowadzą odpowiednie sądy egzekucyjne (Vollstreckungsgericht), działające przy Amtsgericht, natomiast egzekucję hipoteczną przeprowadzają Urzędy Ksiąg Wieczystych (Grundbuchamt).
Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin


Dowiedz się więcej: Egzekucja w prawie niemieckim cz. 2, Ugoda- jak uniknąć postępowania egzekucyjnego, Postępowanie egzekucyjne w NiemczechZwłoka dłużnikaNiemożliwość świadczenia, Tytuł wykonawczy wg prawa niemieckiego.

Opracowane na podstawie książki Z. Michałowskiego „Jak ściągać należności z Niemiec”.

Postepowanie upominawcze w Niemczech – Mahnverfahren in Deutschland –

Grudzień 9, 2009

Postepowanie upominawcze w Niemczech

Postepowanie upominawcze  jest jedna z mozliwosci egzekwowania naleznosci w Niemczech. Obok tego istnieje tez mozliwosc wytoczenie powodztwa sadowego w Niemczech.

Zaletami postepowania upominawczego w porownaniu do postepowania sadowego jest to,  iz postepowanie upominawcze jest

1. szybsze

2. bardziej korzystne ze wzgledu na koszty

3. prostsze

Postepowanie upminawcze przebiega z reguly przed sadami upominawczymi z wykorzystaniem drogi elektronicznej. Dlatego tez wniosek w formie papierowej jest  sporzadzany tylko w sytuacjach wyjatkowych.

Postepowanie upominawcze nie ma jednak sensu w sytuacjach, w ktorych przeciwnik  podnosi sprzeciw przeciwko nakazowi zaplaty. Wtedy bardziej celowe jest wytoczenie powodztwa w Niemczech.

Koszty adwokackie sa w Niemczech, co do zasady,  mozliwe do zwrocenia w pelnej wysokosci, jesli zastosowanie znajduje prawo niemieckie.

Wiecej informacji pod Adwokat Niemcy

Prawnik niemiecki A. Martin – Kanzlei Stettin

Mahnverfahren in Deutschland

Das Mahnverfahren in Deutschland ist eine Möglichkeit der Inkasso von Forderungen in Deutschland. Daneben gibt es noch die Möglichkeit des Klageverfahrens in Deutschland.

Der Vorteil des Mahnverfahrens gegenüber dem Klageverfahren besteht darin, dass es

1. schneller

2. kostengünstiger

3. einfacher

ist.

Das Mahnverfahren in Deutschland läuft mittlerweile bei den meisten Mahngerichten elektronisch ab. Von daher kann ein Antrag in Papierform nur noch in Ausnahmefällen gestellt werden.

Das Mahnverfahren macht aber keinen Sinn, wenn der Gegner aber sowieso gegen den Mahnbescheid Widerspruch einlegt. In diesem Fall macht das Verfahren keinen Sinn, und es ist besser in Deutschland zu klagen.

Die Anwaltskosten sind in Deutschland im Normalfall in voller Höhe erstattungsfähig, wenn deutsches Recht zur Anwendung kommt.

Mehr Informationen unter Adwokat Niemcy

niemiecki Prawnik A. Martin – Kanzlei Stettin


Niemieckie prawo- częste błędy polskich Mandantów

Październik 29, 2009

Niemieckie prawo– częste błędy polskich Mandantów – Recht – häufige Fehler polnischer Mandanten

Ebenso, wie in Deutschland, werden in Polen Fehler in rechtlichen Dingen gemacht. Es gibt typische Fehlerquellen, die immer wieder auftauchen und häufig mit den unterschiedlichen Rechtssystemen und auch mit der unterschiedlichen Mentalität zu tun haben.

Podobnie jak w Niemczech, także w Polsce są popełniane błędy w sprawach prawnych. Istnieją typowe źródła błędów, które ciągle się powtarzają i często odnoszą się do różnych systemów prawnych, ale także do różnic kulturowych.

1. „Vogel-Strauß-Taktik”

1. „Taktyka strusia”

Die Vogel-Stauß-Taktik eine Taktik (Kopf in den Sand), die eigentlich keine Lösung des Problems herbeiführt, sondern eigentlich die Probleme nur verschärft und zusätzliche Kosten verursacht. Sehr häufig reagieren polnische Schuldner und Firmen in Rechtsstreitigkeiten nicht auf außergerichtliche Anschreiben. Leider gilt dies auch für das Gerichtsverfahren in Deutschland, an dem polnische Firmen oder Bürger beteiligt sind. Auch in Strafsachen und Zollsachen habe ich ähnliche Erfahrungen gemacht. Das Nichtreagieren auf Schreiben der deutschen Staatsanwaltschaft, der deutschen Polizei, der Gerichte in Deutschland kann nur als sehr schlechte Taktik beschrieben werden. Es macht in den meisten Fällen einfach keinen Sinn. Wenn man dann später ankommt und behauptet, man habe nie eine Schreiben bekommen, hilft dies fast nie weiter, da z.B. in Strafsachen ein sog. Zustellungsbevollmächtigter in Deutschland bestellt wird, der alle Schreiben für den polnischen Bürger entgegennimmt und dann weiterleitet. Allein auf diesen Zugang kommt es an und dieser kann ohne Probleme nachgewiesen werden.

Taktyka strusia (chowania głowy w piasek), która właściwie nie przynosi żadnego rozwiązania, lecz powoduje narastanie problemów i dodatkowych kosztów. W sporach prawnych bardzo często polscy dłużnicy i polskie firmy nie reagują na pozasądowe pisma. Niestety dotyczy to również postępowania sądowego w Niemczech, w których uczestniczą polskie firmy lub obywatele. Podobne doświadczenie mam odnośnie spraw karnych i celnych. Brak reakcji na pisma niemieckiej prokuratury, niemieckiej policji, sądów w Niemczech może zostać określone tylko jako zła praktyka.  W najczęstszych wypadkach nie ma to żadnego sensu. Kiedy ktoś potem przychodzi i twierdzi, iż żadnego pisma nigdy nie dostał, nie pomaga to prawie nigdy dalej, ponieważ np. w sprawach karnych powołuje się w Niemczech tzw. pełnomocnika do przyjmowania doręczeń, który wszystkie pisma dla obywatela polskiego przyjmuje i przekazuje je dalej.  Wystarczy, gdy tylko on je otrzyma, a to może być bez problemu udowodnione.

Häufig kommen dann – zB. in Zollsachen (Zigarettenschmuggel) – die polnischen Mandanten zum deutschen Anwalt und beschweren sich darüber, dass nun eine Zwangsvollstreckung in Polen betrieben wird, obwohl sie ja „nie ein Schreiben bekommen hätte und gar nicht wüssten, worum es eigentlich geht”. Dann ist es aber zu spät.

Następnie często przychodzą polscy Mandanci / np. w sprawach celnych do niemieckiego adwokata i skarżą się na to,  iż prowadzone jest w Polsce  postępowanie egzekucyjne, chociaż oni „nigdy żadnego pisma nie otrzymali i nie wiedzą, o co chodzi tak naprawdę”. Wtedy jest jednak już za późno.

Das gleich gilt in deutschen Zivilsachen, wenn in Deutschland erst einmal das Versäumnisurteil ergangen ist, und auch die Frist für den Einspruch abgelaufen ist, ist es schon zu spät. Aus diesem Urteil kann in Polen vollstreckt werden. Das Urteil selbst kann man nur in Ausnahmefällen noch in Polen angreifen.

To samo dotyczy niemieckich spraw cywilnych, kiedy najpierw w Niemczech został wydany wyrok zaoczny i termin odwołania również upłynął, wtedy jest za późno. Na podstawie takiego wyroku można w Polsce wszcząć postępowanie egzekucyjne. Tylko w wyjątkowych wypadkach można sam wyrok jeszcze w Polsce podważyć.

Prawnik niemiecki – Rechtsanwalt A. Martin – Kanzlei Berlin – Stettin – Löcknitz