Dochodź sądownie swojego wynagrodzenia w Niemczech-pamiętaj o terminach zawitych

Grudzień 11, 2012

Coraz więcej polskich pracowników pracuje w Niemczech. Bardzo często zostają przy tym podpisane umowy o pracę, ale również ustna umowa o pracę jest na podstawie prawa niemieckiego ważna. Jednakże pracodawca na podstawie ustawy o obowiązku dokumentowania zobowiązany jest spisać istotne warunki umowy i wysłać pracownikowi odpis umowy o pracę. W praktyce nie dzieje się tak jednak często i pracodawca nie ponosi z tego tytułu daleko idących skutków.

Wielu polskich pracowników, którzy pracują u niemieckich pracodawców nie wie, że w niemieckim prawie pracy w umowach o pracę mogą zostać zawarte terminy zawite. Często mamy do czynienia z terminami zawitymi w powszechnie obowiązujących zbiorowych układach pracy, które mogą znaleźć zastosowanie w umowach o pracę. W Niemczech powszechnie obowiązujące zbiorowe układy pracy występują na przykład w:

  • –          zakresie budowlanym
  • –          zakresie zabezpieczenia i ochrony
  • –          zakresie służby pielęgniarskiej
  • –          zakresie gospodarki odpadami.

Ponadto również w innych dziedzinach.

Zasadniczo pracodawca musi wskazać pracownikowi na taki zbiorowy układ pracy i to pisemnie.

Jeśli takie terminy zawity są uregulowane w umowie o pracę, to z reguły brzmią one po polsku następująco:

 „ Wszystkie roszczenia wynikające ze stosunku pracy muszą zostać dochodzone pisemnie w przeciągu 3 miesięcy u strony przeciwnej. Jeśli strona przeciwna w przeciągu 2 tygodni się do nich nie ustosunkuje bądź odrzuci te roszczenia, to sprzeciw musi zostać wniesiony w przeciągu kolejnych 3 miesięcy do sądu, bo w innym przypadku tracą te roszczenia ważność.”

Takie klauzule służą do tego, że jeżeli pracownik ma roszczenie o wynagrodzenie i niemiecki pracodawca tego nie płaci to to roszczenie po 3 miesiącach od dnia jego wymagalności wygasa i nie może być więcej dochodzone. Takie terminy są zasadniczo dozwolone, jednakże w umowie o pracę terminy te muszą wynosić co najmniej 3 miesiące.

W układach pracy terminy te mogą być również krótsze. I tak np. w układzie zbiorowym dla przemysłu budowlanego terminy zawite uregulowane są 2 razy po 2 miesiące.

Jeśli więc w przeciągu tego terminu roszczenie nie zostanie pisemnie dochodzone względnie dochodzone sądownie to roszczenie to nie może później być dochodzone przed sądem, ponieważ sąd z urzędu sprawdza terminy zawite. Jest tutaj inaczej niż w przypadku przedawnienia, gdzie w końcu zarzut przedawnienia musi zostać zgłoszony w procesie i sąd nie może sam z siebie sprawdzać przedawnienia. Terminy zawite są jednak przez sąd sprawdzane.

Rechtsanwalt (Prawnik niemiecki)  – Andreas Martin – Stettin – Berlin- Löcknitz

Reklamy

Praca studentów w Niemczech w okresie wakacji

Lipiec 10, 2012

W okresie wakacyjnym wielu studentów decyduje się na podjęcie pracy. Spora część z nich wyjeżdża do Niemiec, aby przez kilka miesięcy podreperować budżet.

Studenci są całkowicie zwolnieni z konieczności ponoszenia kosztów ubezpieczenia zdrowotnego, pielęgnacyjnego oraz ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, niezależnie od wysokości otrzymywanego wynagrodzenia.

Zwolnienie od ponoszenia powyższych ciężarów nie obowiązuje jednak, jeśli da się przewidzieć, że zajęcie wykonywane przez więcej niż 20 godzin tygodniowo, będzie trwało także po zakończeniu okresu wakacyjnego.

Pewne szczególne regulacje obowiązują odnośnie ubezpieczenia rentowego. Studenci będą z niego zwolnieni tylko wtedy, gdy praca ma wymiar drobny lub charakter krótkookresowy. Tzw. 400 – Euro – Job dla studentów nie niesie za sobą żadnych obciążeń ubezpieczeniowych, ponieważ ryczałtowe stawki opłaca za nich pracodawca. Krótkookresowe zajęcie – nie dłuższe niż 2 miesiące lub łącznie maksymalnie 50 dni jest dla obu stron – pracodawcy i pracownika – zwolnione od wydatków na ubezpieczenie.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Choroba pracownika

Czerwiec 6, 2012

Jeśli spełnione zostaną wymagane prawem przesłanki, choremu pracownikowi zatrudnionemu w Niemczech przysługuje roszczenie o wynagrodzenie. Zasadniczo przewiduje się, że powinno ono wynosić 100 % stawki, jaką dostaje zazwyczaj. Roszczenie to dotyczy stawki brutto, a więc uwzględnia się w nim podatki i wszelkie składki na ubezpieczenie.

Prawo pracownika przysługuje mu jednak przez okres do 6 tygodni. Po tym czasie wypłacane są środki z kasy chorych – Krankengeld. Jeśli pracownik zachoruje ponownie na to samo w okresie 12 miesięcy od ostatniej choroby, to okresy niezdolności do pracy sumuje się aż do wypełnienia wspomnianych 6 tygodni (Fortsetzungserkrankung). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy pomiędzy chorobami nastąpiła przerwa, trwająca dłużej niż 6 m-cy.

Jeśli niezdolność do pracy jest spowodowana przez osobę trzecią poprzez jej niezgodne i zawinione działanie (np. w wyniku wypadku), pracownik, niezależnie od ewentualnego roszczenia wobec tej osoby, zachowuje swoje roszczenie wobec pracodawcy o wypłatę wynagrodzenia.Jeśli pracodawca poniósł z tego tytułu szkodę (np. wypłacał wynagrodzenie, mimo iż jego pracownik pozostawał na zwolnieniu), również jemu przysługuje roszczenie wobec osoby trzeciej.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Scheinselbstständigkeit – pozorna działalność gospodarcza

Maj 28, 2012

Pozorna działalność gospodaracza występuje wtedy, jeśli ktoś fikcyjnie samodzielnie świadczy usługi lub wykonuje określone dzieło na rzecz jakiejś osoby, podczas gdy faktycznie  podstawą więzi stron jest stosunek pracy. Konsekwencje takiego stanu rzeczy odzwierciedlają się w sferze płatności  składek na ubezpieczenie  społeczne oraz  podatku od dochodu od osób fizycznych.

W Niemczech istnieje specjalna instytucja, której zadaniem jest sprawdzanie statusu osoby uważającej się za samodzielnego przedsiębiorcę – Die Clearingstelle der Deutschen Rentenversicherung Bund.

W czasie postępowania sprawdzania statusu ocenia się całą sytuację danej osoby. Istotnymi elementami są tu:  swoboda decydowania jako przedsiębiorcy, stopień ponoszonego ryzyka jak i szans na osiągnięcie zysku. Zanim organ niemiecki wyda jakiekolwiek rozstrzygnięcie w tej sprawie, daje uczestnikom postępowania możliwość wypowiedzenia się.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Oddanie do dyspozycji pracownika w niemieckim prawie pracy

Maj 24, 2012

Poprzez dyrektywę unijną dotyczącą pracy tymczasowej, 1.12.2011 r. weszły w życie zmiany ustawy Arbeitnehmerüberlassungsgesetz (AÜG). Jedna z wielu zmian dotyczyła rozszerzenia obowiązku uzyskania zgody.

Zgodnie z nowym stanem prawnym pozwolenie jest wtedy wymagane, jeśli oddanie do dyspozycji pracownika mieści się w ramach gospodarczej działalności pracodawcy. Nie jest ono jednak konieczne, jeśli dany pracownik jest zatrudniony z zamiarem przekazywania do dyspozycji.

Pozwolenie jest udzielane przez dyrektora regionalnego okręgu, w którym przedsiębiorca ma swoją siedzibę. Prawnie samodzielnie oddziały terenowe przedsiębiorcy muszą złożyć wniosek u właściwego dla nich dyrektora regionalnego.

Wniosek taki składa się na formularzu i dołącza wymagane załączniki.

Od 1 stycznia 2012 r. w Niemczech obowiązuje „Pierwsze rozporządzenie ws. minimalnego wynagrodzenia w przypadku oddania pracownika do dyspozycji”. Dla Niemiec Wschodnich oraz Berlina stawka ta wynosi 7,01 euro/ h, a dla landów zachodnich – 7,89 euro/ h. Do 1 listopada 2012 r. przewiduje się podniesienie tych stawek – odpowiednio: 7,50 euro i 8,19 euro/ h.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

.


Zakaz dyskryminacji wg Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG)- obowiązki pracodawcy

Maj 7, 2012

W poprzednim poście wstępnie przybliżony został zakaz dyskryminacji z ustawy das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG). Regulacja ta szczególnego znaczenia nabiera odnośnie niemieckiego rynku pracy (od maja ub. otwartego również dla pracowników z Polski i innych krajów Unii Europejskiej). Na jej podstawie pracodawca zobowiązany jest do podjęcia  prewencyjnych kroków, w celu zapobieżenia ewentualnym działaniom dyskryminującym. Musi też wskazywać na nielegalność takich zachowań, np. poprzez odpowiednie programy kształcenia.

Wybór środków użytych przez pracodawcę może się różnić i często zależy od wielkości przedsiębiorstwa. Niemiecki pracodawca może sięgać po narzędzia organizacyjne, jak i już wcześniej wspomniane, działania edukacyjne. Musi on jednak pamiętać, że zakaz dyskryminacji dotyczy go już w chwili poszukiwania pracownika, np. w chwili dawania ogłoszenia o pracę w swoim zakładzie.

W międzykulturowym społeczeństwie, jakim niewątpliwie są Niemcy, dyskryminacja może mieć miejsce między samymi pracownikami. Jeśli zakaz dyskryminacji naruszony jest przez jednego z nich, pracodawca ma obowiązek zastosować odpowiednie środki: od upomnienia do nawet wypowiedzenie stosunku pracy z taką osobą. Pracodawca musi również chronić swoich pracowników przed tego typu zachowaniami nawet ze strony osób trzecich, np. klientów.

Pracodawca w Niemczech jest związany przepisami ustawy, które nakazują mu, aby w miejscu pracy umożliwił pracownikom (np. w formie ogłoszenia, ulotki, szkolenia) na zaznajomienie się z normami antydyskryminacyjnymi. O wszelkich aktach działań sprzecznych z jej zapisami musi zostać poinformowany przez swoich podwładnych.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin


Ustawa o równouprawnieniu w prawie pracy – Das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz (AGG)

Maj 6, 2012

Problem równouprawnienia wydaje się szczególnie istotny dla obcokrajowców pracujących za granicą. Dotyczy on oczywiście również Polaków pracujących w Niemczech.

Ustawa, która dość kompleksowo zajmuje się regulacją tego problemu w Niemczech weszła w życie w 2006 r. (das Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz – AGG). Od tego czasu niemieccy pracodawcy muszą pilnować, aby jej przepisy były przestrzegane m.in. w strukturze przedsiębiorstwa czy w umowach o pracę.

Ochrona przed dyskryminacją w prawie pracy obejmuje m.in. zakaz krzywdzącego traktowania ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, płeć, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek czy tożsamość seksualną.

Chronieni są tu nie tylko pracownicy, lecz również m.in. następujące osoby: uczniowie, osoby ubiegające się o pracę, pracownicy z agencji pracy tymczasowej. Dyskryminacja jest niedozwolona odnośnie warunków dostępu do samodzielnej lub niesamodzielnej działalności zarobkowej, warunków pracy, wynagrodzenia za pracę czy warunków wypowiedzenia stosunku pracy jak też awansu.

Przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie również w przypadku sprawdzania zgodności z prawem wypowiedzenia według przepisów ustawy Kündigungsschutzgesetz. Wypowiedzenia, które naruszają zakaz dyskryminacji, mogą zostać uznane za nieważne.

.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin