Zakaz wjazdu dla Polaków do Niemiec jeszcze możliwy w przypadku poważnych czynów karalnych

Lipiec 7, 2014

W obrębie Unii Europejskiej obowiązuje swoboda przemieszczania się. Ponadto dla Polaków możliwe jest także pracowanie w Niemczech bez pozwolenia na pracę. Dużo Polaków ma w tym czasie miejsce zamieszkania w Niemczech i ogólnie wychodzi się z założenia, że deportacja w obrębie Unii Europejskiej do kraju pochodzenia nie jest już możliwa. Nie jest to prawdą.

 

Deportacja z Niemiec do Polski jest nadal możliwa i to także z nałożeniem zakazu wjazdu.

 

Pokazuje to następujący przypadek:

Obywatel UE, który od lat mieszkał w Niemczech i już w 2000 r. wjechał do Republiki Federalnej Niemiec, popełnił w 2010 r. ciężki czyn karalny i zgwałcił 19-letnią kobietę. Został skazany na ponad 4 lata więzienia. Podczas pozbawienia wolności odmówił wszelkiej refleksji nad czynem i terapii psychologicznej.

 

Po zwolnieniu został wezwany przez okręg Osnabrück do wyjazdu z Republiki Federalnej Niemiec do swojego kraju macierzystego i na wypadek, gdyby dobrowolnie nie wyjechał, zagrożono mu deportacją. Następnie nałożono zakaz ponownego wjazdu do Republiki Federalnej Niemiec przez okres 5 lat. Urząd uzasadnił to przede wszystkim tym, że został popełniony poważny czyn karalny przez obywatela UE, a także zachodzi ryzyko recydywy.

 

Od tej decyzji zainteresowany wniósł sprzeciw i sprawa wylądowała ostatecznie po postępowaniu w sprawie sprzeciwu przed Sądem administracyjnym w Osnabrück.

 

Sąd administracyjny w Osnabrück przyznał urzędowi rację i uznał za skuteczną deportację, jak i wstrzymanie ponownego wjazdu oraz zakaz wjazdu na 5 lat. (wyrok Sądu administracyjnego w Osnabrück z 23.06.2014 r., sygn. akt: 5 A 30/13)

 

Sąd administracyjny wyjaśnił, że okręg podejmując decyzję o deportacji bierze pod uwagę znaczenie prawa obywateli UE do swobodnego przemieszczania się, okres pobytu obywateli w Niemczech, sytuację rodzinną i ekonomiczną, jak i integrację kulturalną i społeczną. Przeciwko pozostawaniu w Republice Federalnej Niemiec przemawia interes publiczny polegający na ochronie ogółu społeczeństwa oraz bezpieczeństwa i porządku.

 

W efekcie końcowym ta decyzja pokazuje, że możliwe jest wciąż wydalenie z innego państwa UE do kraju macierzystego i „ukaranie” wstrzymaniem ponownego wjazdu. Nie ma to nic wspólnego z powtórnym karaniem, ponieważ chodzi przy tym o środek administracyjny, podczas gdy np. odbywana kara pozbawienia wolności jest sankcją karną.

 

W takich sprawach należy odpowiednio wcześnie upoważnić adwokata.

 

Należy także zwrócić uwagę, że obecnie istnieje dużo zakazów ponownego wjazdu do Niemiec dla Polaków, które zostały orzeczone bez ograniczeń czasowych. W tym przypadku możliwe jest ewentualnie złożenie wniosku o wyznaczenie terminu. Powinno to również nastąpić przez adwokata, który najpierw uzyskuje wgląd do akt.

Reklamy

Rozwiązanie i likwidacja spółki europejskiej

Czerwiec 24, 2011

Postępowanie związane z m.in. rozwiązaniem, likwidacją czy niewypłacalnością podlega przepisom prawa państwa członkowskiego, w którym spółka (SE) ma statutową siedzibę.

Spółka może również istnieć ze względu na jej przekształcenie. Może ona zostać przekształcona w spółkę akcyjną, która będzie podlegać prawu państwa, w którym ma ona siedzibę statutową. Możliwość ta jest jednak nieco ograniczona. Przekształcenie jest możliwe dopiero po 2 latach od zarejestrowania SE lub po zatwierdzeniu 2 pierwszych rocznych sprawozdań finansowych spółki.

Wyróżnić można następujące etapy postępowania przekształceniowego:

1. przygotowanie planu przekształcenia oraz sprawozdania, które będzie je uzasadniać;
2. ogłoszenie tego planu;
3. biegły (jeden lub kilku) stwierdza, że spółka posiada majątek, którego wartość odpowiada co najmniej wysokości jej kapitału;
4. uchwała walnego zgromadzenia o przekształceniu SE.

Tekst powstał na podstawie książki: A. Kidyba  – Prawo handlowe.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/sp-ka-europejska-europaeische-gesellschaft/


Przeniesienie siedziby spółki europejskiej do innego państwa członkowskiego

Czerwiec 22, 2011

Nie ma konieczności likwidacji spółki i ponownego jej otwierania, by móc ją następnie przenieść do innego państwa Unii Europejskiej – spółka zachowuje swoją tożsamość podmiotową. Ponieważ siedziba SE powinna znajdować się tam, gdzie jej główny zarząd, dlatego przeniesienie siedziby skutkuje koniecznością przeniesienia również samego zarządu głównego.
Przeniesienie siedziby skutkuje m.in. zmianą prawa krajowego, które będącego subsydiarnym wobec rozporządzenia dot. SE, jak i np. zmianą stanu regulacji praw i obowiązków akcjonariuszy spółki.
Istnieją ograniczenia swobody przeniesienia siedziby SE. Nie jest ono możliwe, jeśli wobec spółki m.in. rozpoczęto postępowanie ws. jej rozwiązania, niewypłacalności, wstrzymania płatności.

Można wyróżnić następujące elementy procesu przenoszenia siedziby SE:
1. przygotowanie i ogłoszenie projektu przeniesienia oraz sprawozdania, które będzie wyjaśniać i uzasadniać aspekty prawne i ekonomiczne;
2. uchwała walnego zgromadzenia – większość ⅔ głosów, po upływie 2 m-cy od ogłoszenia projektu;
3. wydanie przez właściwy organ państwa członkowskiego dotychczasowej siedziby zaświadczenia o dokonaniu niezbędnych formalności;
4. jego przedstawienie organowi w państwie nowej siedziby oraz wpis do rejestru;
5. zawiadomienie rejestru państwa poprzedniej siedziby o nowym wpisie oraz wykreślenie poprzedniego wpisu;
6. ogłoszenie o nowym wpisie i o wykreśleniu  w obu państwach członkowskich.

Tekst powstał m.in. na podstawie książki: A. Kidyba  – Prawo handlowe.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

 

Dowiedz się więcej:

http://www.adwokat-niemcy.de/blog/category/sp-ka-europejska-europaeische-gesellschaft/

 


Okres próbny – cz. 2. (Probezeit)

Grudzień 11, 2010

Okres próbny nie ma zazwyczaj wpływu na to, czy zastosowanie znajduje Kündigungsschutzgesetz. Ustawa ta znajduje najczęściej wtedy zastosowanie, gdy pracownik jest zatrudniony dłużej niż 6 miesięcy. Innym niezbędnym warunkiem, jaki musi być spełniony by mówić o zastosowaniu ustawy jest fakt, że w przedsiębiorstwie musi być zatrudnionych więcej niż 10 osób.

Długość okresu próbnego w Niemczech ustawowo określono na maksymalnie 6 miesięcy. Umówienie się między pracodawcą niemieckim a pracownikiem co do krótszego okresu jest oczywiście możliwe. Okres próbny może więc wynosić 3 miesiące, ale i równie dobrze 2 tygodnie czy 2 dni. Tylko w wyjątkowych przypadkach będzie możliwe ustalenie dłuższego niż sześciomiesięczny okresu próbnego. Takim przypadkiem byłaby np. sytuacja, gdy w czasie jego trwania pracownik zachorował i stąd zaistniałaby potrzeba pewnego przedłużenia tego okresu. Takie sytuacje mają jednak w praktyce bardzo rzadkie zastosowanie.

W  sytuacji, w której w umowie nie padło słowo „okres próbny”, a umówiono się co do krótszego okresu wypowiedzenia, rozumie się w sposób dorozumiany, że strony mają na myśli okres próbny. Dzieje się tak dlatego, ponieważ postanowienie takie będzie wywoływać takie same skutki, tzn. okres wypowiedzenia będzie skrócony.

Cel i sens okresu próbnego to możliwość wcześniejszego wypowiedzenia. Wypowiedzenie to dotyczy nie tylko pracodawcy, który nie jest zadowolony z pracownika, lecz również przysługuje pracownikowi. Okres wypowiedzenia wynosi 14 dni, a oświadczenie o nim nie musi być wydane na koniec miesiąca. Ustalenie dłuższego okresu wypowiedzenia jest zasadniczo możliwe, jednak należy zwrócić uwagę na to, by okresy te były równe dla pracodawcy i pracownika.

 

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

 

Dowiedz się więcej: Okres próbny – cz. 1.Odmowa pracy wieczorem podstawą zwolnienia?, Wynagrodzenie za pracę (Arbeitsentgelt / Vergütung) cz.1Niemieckie prawo pracyNiemieckie prawo pracy – zagadnienia, wstępne.


Odmowa pracy wieczorem podstawą zwolnienia z pracy?

Październik 13, 2010

Zwłaszcza w dużych miastach, takich jak Berlin, Monachium czy Hamburg, sklepy są otwarte do późnych godzin wieczornych. Jest to dość wygodne dla klientów, którzy po pracy mogą zrobić zakupy, jednak dla samych pracowników może już takim nie być. Wiąże się z tym pytanie, czy pracownik może odmówić pracy wieczorem, jeśli wcześniej o takim trybie pracy nie było mowy (załóżmy, że pracodawca dopiero co wpadł na pomysł, by jego sklep był otwarty dłużej). Czy odmowa będzie w takim przypadku podstawą do złożenia wymówienia przez niemieckiego pracodawcę?

Decyzja o godzinach otwarcia sklepu należy do pracodawcy, a nie pracownika, stąd musi się on liczyć z faktem, że godziny pracy mogą się różnić. Jeśli pracownik odmawia pracy wieczorem, jest to podstawą do rozwiązania stosunku pracy. Pracodawca będzie miał więc możliwość rozstać się ze swoim pracownikiem.

Niemieckie prawo pracy przewiduje jednak wyjątek od tej zasady. Zaistnieje on w sytuacji, gdy pracownik nie będzie mógł pracować wieczorami ze względu na szczególnie ważną przyczynę, np. konieczność opieki nad dzieckiem i nie będzie mieć możliwości powierzyć tej opieki komuś innemu.

—   —   —   —   —   —   —   —   —   —

Niemieckie prawo pracy będzie dla Polaków coraz ważniejsze. Dlaczego? Nic nie wskazuje na to, by Niemcy nie otworzyły w przyszłym roku swojego rynku pracy dla obywateli państw, które do Unii Europejskiej wstąpiły w roku 2004. Można się więc spodziewać, że sporo osób zwłaszcza z województw zachodnich może podjąć pracę w Niemczech. Polacy, którzy pracują w Niemczech na czarno mogą przecież chcieć podjąć legalne zatrudnienie. Warto więc wiedzieć więcej na temat regulacji prawnych, które już wkrótce mogą być dla wielu tak ważne.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Wynagrodzenie za pracę (Arbeitsentgelt / Vergütung) cz.1Niemieckie prawo pracyNiemieckie prawo pracy – zagadnienia, wstępne.


Europejski nakaz aresztowania – Europäischer Haftbefehl

Lipiec 28, 2010

Europejski nakaz aresztowania – Europäischer Haftbefehl (EuHB) – jest to forma postępowania egzekucyjnego, którego podstawą jest prawo unijne („Decyzja ramowa Rady Unii Europejskiej z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi”). Wydawany jest on przez sąd okręgowy właściwy miejscowo, na wniosek prokuratora.

Przewidziane są również sytuacje wyłączające możliwość zastosowania narzędzia, jakim jest ENA. Dzieje się tak m.in. wtedy, gdy chodzi o podejrzenie popełnienia przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności do roku.

Dość charakterystyczną cechą ENA jest to, że osoby przekazanej na podstawie ENA nie można ścigać ani wykonywać kar pozbawienia wolności za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę wydania przez sąd okręgowy tego nakazu. Prawo przewiduje jednak wyjątki od tej zasady.

Procedura związana z wydaniem zatrzymanego w tzw. państwie zatrzymania może trwać tylko do 11 dni, jeśli zatrzymany wyraża zgodę na ekstradycję do państwa wydania ENA. Jeśli nie wyraża on jednak zgody, proces ten może wydłużyć się do kilku tygodni, co jednak zostaje zaliczone na poczet ewentualnej kary pozbawienia wolności.

Zasada stanowi, że sądy państw członkowskich uznają swe orzeczenia. Istnieje jednak katalog przesłanek wyłączających konieczność wykonania ENA. Dzieje się tak, gdy np.:

– przestępstwo będące podstawą wydania ENA nie jest przestępstwem w państwie zatrzymania;

– jeżeli w państwie zatrzymania toczy się już postępowanie karne w przestępstwo, które było podstawą wydania ENA.

Instytucja Europejskiego Nakazu Aresztowania została wprowadzona w Polsce w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, ale już w 2006 roku Polska należała do ścisłej czołówki krajów stosujących ten instrument prawny. W

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Tymczasowe aresztowanie na podstawie prawa niemieckiego, Areszt w Niemczech.


CMR- Haftung des Frachtführers – odpowiedzialność przewoźnika

Maj 2, 2010

Transport w Niemczech, które w sposób szczególny reguluje CMR, może powodować zaistnienie sytuacji różnego typu. Dobrze wiedzieć, kiedy i za co przewoźnik ponosi odpowiedzialność.

Przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe straty lub uszkodzenia towaru, jeśli tylko doszło do nich w określonym przedziale czasu, tj. między przyjęciem a dostarczeniem towaru. Zgadza się to z założeniami niemieckiego prawa kontraktowego. Konieczne jest, by przy zawieraniu umowy pamiętać o AGB!

Przewoźnik jest zwolniony z odpowiedzialności, jeśli do straty lub uszkodzenia, jak i przekroczenia terminu dostarczenia doszło nie z jego winy, np. w wyniku zaistnienia okoliczności, których przewoźnik nie mógł uniknąć i których skutków nie był w stanie przewidzieć.

Według przepisów CMR przewoźnik nie jest zwolniony z odpowiedzialności, jeśli usprawiedliwia się przez fakt braku odpowiednich pojazdów czy związanych z nimi problemów, spowodowanych przez wynajmującego jemu środki transportu. Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za swojego pracownika.

Przepisy CMR przewidują również dodatkowo zamknięty katalog przesłanek, które zwalniają przewoźnika z odpowiedzialności ze względu na przewóz, z którym wiąże się określone szczególne ryzyko, m.in. w przypadku jeśli towar nie posiadał odpowiedniego opakowania, wymaganego ze względu na charakter rzeczy. Okoliczności zwolnienia z odpowiedzialności jest jednak więcej.

Jeśli przewoźnik twierdzi, że strata, uszkodzenie lub przekroczenie terminu dostarczenia wyniknęły ze szczególnego ryzyka, domniemywa się, że tak właśnie było. Jednak upoważniony do dysponowania dobrem może udowodnić, że było inaczej. Od tej zasady przewiduje się jednak pewne wyjątki.

Jeśli przewoźnik, wg regulacji CMR, musi zapłacić odszkodowanie za częściową lub całkowitą utratę dobra, wysokość odszkodowania szacuje się na podstawie wartości dobra w miejscu i czasie przyjęcia tego dobra przez przewoźnika. Wartość dobra ustala się według cen rynkowych, która może jednak zostać odpowiednio pomniejszona.

Przepisy CMR przewidują, że jeśli doszło do powstania strat po stronie podmiotu uprawnionego do dysponowania dobrem z powodu przekroczenia terminu przewozu, może on domagać się od przewoźnika odszkodowania do wysokości kosztów przewozu. Nie wykluczona jest jednak wyższa wysokość tego odszkodowania.

W kolejnych postach problem odpowiedzialności według CMR zostanie rozwinięty.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Dowiedz się więcej: Zobowiązania transportowe w prawie niemieckimPrawo transportowe w NiemczechNiemieckie prawo transportoweCMR – obowiązywanie, wprowadzenieCMR – odpowiedzialność przewoźnikaUmowa spedycji w prawie niemieckimInkaso w przypadku zlecenia transportu w Niemczech.